Ngentekake wengi tanpa sira

sumribit angin ngelus langit sore

manuk sriti bali ing pucuking cemara

nganti tekaning wengi sing nyenyet

gawang-gawang katon pasuryanmu

gawe tambah kekesing angin sore

tumlawung rasa kang ngulandara

wengi bakal tumeka maneh

bareng karo wewayanganmu

kang bakal ngebaki impen petenging wengi

lumaku turut petenging lurung

bakal gawang-gawang campur mega-mega

apa kudu tak buwang bareng karo lumingsiring wengi

PANGGAYUH

Elinga......

Saiki aku wis ngerti

Yen sliramu iku wesi

Saiki aku wis narima

Yen sliramu iku baka

Saiki aku wis pasrah

Sliramu asring gegabah

Kodrad tan bisa wiradad

Pikirmu tan gaduk ing nalar

Bisa gawe gelane liyan

Wulang wuruk kang gumelar

Lambe satumang mung kari samerang

Guna dhesthi guna miranti

Katrajang wirang tanpa sumelang

Nanging..........

Hamung siji panuwunku

Bisa katekan sedyaku

Manut miturut kang dadi karepku

Nyawiji trep marang batinku

Gampang karepe, gampang rembuge tresna aku.

MODIS

Pasuryanmu kang sumunar

Pindha bagaskara ing wanci enjing

Yen tumindak lengkeh-lengkeh sardula

Astamu kang gendhewa pinentang

Pindha blarak sempal nalika lembehan

Sukumu kang gangsir lumaku kanthi rancak

Alismu nanggal sepisan

Mripatmu lindri-lindri

Irungmu mbangir

Pipimu during sajuwing

Lambemu manggis karengat

Saben wong kang delokake blegere awakmu

Dadekake sengseming ati

Lagak lagune kaya wong kang ngebreh

Katitik saka agemanmu ngadisarira ngadi busana

Kasenenganmu tetuku samubarang kalir ing mall

SAMBAT MARANG KAHANANg

Ngudarasaning atiku

Nyawang donyaku

Sing prasasat wus kebak ing bebendu

Nalika umat wus lali marang piwulang ingkang tinamtu

Piwulang ala padha di tiru

Piwulang becik ora di gugu

Dhuh Gusti...

Mugi paduka paring pepadhang tumrap nguda rasaku

PASURYANMU

Sumiliring angin sore nggawa kangenku

Nalika sang bagaskara wus ora nuduhake sunare

Aku mung tansah ngalamun

Prasasat langit kebak ing wewayanganmu

Lintang-lintang kang gumebyar ngukir pasuryanmu

Alismu kang nanggal sepisan

Rikma ingkang ngembang bakung

Palarapan nyela cendhani

Aku kaya kalimput jroning rasaku kang tansah mbebendu

Aku kalimput aneng ilining toya kasmaran

Wong manis pasuryanmungeridhu rasaku

TRESNA KANG RINONCE

La iki udane wus teka

Kumricik banyu kang tumiba ing janaloka

Gegiro atiku kelara-lara

Amarga wewayangan katon tansah anggodha

Jarene meh lumayu nggoleki tresna

Kang nate bebarengan rinipta nalika semana

Lakuku kandheg mangu-mangu kasrimpet jarwa kandha

Nanging kudu lumayu lelandesan tresna

Dhuh wong bagus geneya pinter gawe atiku dhuhkita

Kabeh mau aku ora bisa suwala

Nadyan ngerti yen sliramu isih tresna

Marang wong ayu kang kelara-lara

Ana siji kang dadi tekating ati

Senadyanta aku teka keri

Wenanging nyenyuwun marang Gusti

         

Teka ngendi mesthi bakan ndak tututi

Wengi iki sepi kagubet krodhaning kayun

Tansah eling mring sliramu dhuh wong bagus

Mugi paring wredhaning kesdu mbok aja lumayu

Kesel anggonku nututi ngendi tibaning tresnamu

Dhuh gegantilaning atiku